Mjeksia Shqiptare - Shendeti online

Denatyrimi i DNA

admin — Mon, 03 Nov 2008 22:07:45 +0000

Ne kete material perdoret fjala DNA ne vend te ADN dhe RNA ne vend te ARN, per te perdorur terma sa me nderkombetare dhe qe te mos keni probleme me kerkimet tuaja ne internet.
Nje gje qe duhet pasur parasysh eshte se makromolekulat ne nje organizem nuk jane ne gjendjen e tyre me te qendrueshme (me stabel), po te ishte keshtu asnje nga reaksionet qe keto makromolkula kryejne nuk do te ishte e mundur.
Po keshtu edhe DNA nuk eshte nje molekule statike, por peson ndryshime te shumta ne baze te reaksioneve ne te cilat merr pjese. Nese DNA do te ishte molekule statike, nuk do te ishte i mundur hapja e DNA per kopjimin e DNA ose per transkriptimin e DNA ne RNA.

Qe DNA te kryeje te gjitha funksionet e saj, duhet qe ne raste te vecante te hape heliken e saj, pra lidhjet hidrogjenore qe ndodhen midis dy bazave te shkeputen. Hapja e helikes se DNA quhet edhe DENATYRIMI i DNA-s.
Per te kuptuar sa me mire se cilet jane faktoret qe ndihmojne ne hapjen e helikes se DNA-s apo faktoret qe e pengojne kete proces duhet me pare te studjojme forcat qe bejne qe DNA te jete nje molekule e stabilizuar.
Forcat me te forta qe mbajne DNA jane lidhjet kimike qe lidhin deosiribozen me nje baze, bazen me grupin fosforik dhe nje baze me grupin fosforik tjeter.Keto jane forcat qe mbajne nje filament te vetem te DNA. Keto forca jane shume te forta sepse jane lidhje kimike. Keto forca duhen per te mbajtur stabilitetin kimik te molekules se DNA. Ka edhe nje stabilitet tjeter qe quhet stabiliteti konformacional, i cili ka te beje me stabilitetin e nje molekule duke marre parasysh edhe ambjentin ne te cilin kjo molekule ndodhet.
Helika e DNA, qe ka dy filamente, mbahet stabel nga disa forca qe jane me pak te forta se forcat qe mbajne nje filament te vetem. Pikerisht keto forca do te studjojme sepse jane pikerisht keto forca qe bejne te mundur hapjen apo mbylljen e DNA.
Lidhjet hidrogjenore, jane lidhje midis bazave te DNA-s. Sic dihet lidhjet hidrogjenore jane lidhje shume te dobta por duke marre parasysh se midis A-T ka 2 lidhje hidrogjenore dhe midis G-C ka 3 lidhje hidrogjenore dhe nje molekule DNA ka shume kopje A-T dhe G-C, numri i lidhjeve hidrogjenore rritet shume.
Nje tjeter force jane forcat hidrofobike. Nje gabim qe behete shpesh eshte ti quash forcat hidrofobike “lidhje hidrofobike”. “Lidhjet hidrofobike” nuk ekzistojne, ato jane thjeshte disa forca. Per me shume shikoni ne WIKI. Molekula e DNA ka nje pjese hidrofobike (jo polare) qe jane bazat dhe nje pjese hidrofilike (polare) qe jane grupet fosforike (PO4-). Kjo ben qe molekula e DNA, e perbere prej dy filamentesh, ti kete bazat ne qender (te mbrojtura nga mjedisi ujor polar) dhe grupet fosforike ne periferi. Ky eshte modeli i DNA si helike, per me shume lexoni WIKI + other URL. Pra bazat jane si te thuash te “detyruara nga ambienti polar” te rrine ne qender te molekules. Keto jane forcat idrofobike.

Te figura e mesiperme mund te shikoni pak a shume te gjitha ato qe u thane me siper, mund te shikoni lidhjet hidrogjenore midis bazave dhe grupet fosforike qe jane ekstremet e molekules se DNA. Kurse ne te majte keni molekulen e DNA ne 3D (tri dimesionale).

Alosteria. Rregullimi alosterik.

admin — Sat, 04 Oct 2008 19:40:28 +0000

Lidhja e disa molekulave te vogla te nje proteine mund te kete efekte te shumta per kete proteine; mund te beje qe kjo protein te mos jete me funksionuese ose e kunderta.

Do te flasim per kontroll alosterik negativ nese lidhja e nje molekule te vogel me nje protein, con ne mos-funksionimin e proteines.

Dhe do te quajme kontroll alosterik pozitiv nese lidhja e nje molekule te vogel me nje protein, con ne aktivizimin e proteines.

Te figura e mesiperme keni nje rregullim negativ, sepse lidhja e molekules se vogel (me te kuqe) me proteinen (ngjyren vjollce) ben qe kjo protein te mos lidhi me substratin e saj (ngjyren blu) duke e bere keshtu jo-funksionuese.

Pran thelbi eshte se lidhja e nje molekule sado e vogel me nje protein mund te kete efekte shume te medhaja per funksionimin e kesaj proteine.

Historia e krijimit te botes . Nga bota me ARN ne boten me ADN

admin — Sat, 04 Oct 2008 17:10:58 +0000

Hidhini nje sy figures. Numrat i referohen viteve ne miliarda. Rreth 15 miliarde vite me pare ka ndodhur Bing Bang-u, aty rreth 4,5 miliarde vite me pare u formua Sistemi yne Diellor. Me pas erdhi e ashtuquajtura Bota me ARN dhe me pas ajo me ADN.

Nese shikoni me kujdes do te vini re se gjitaret ne vijen e kohes jane vetem kohet e fundit. Sa pak ka “jetuar” njerezimi !!!

Ajo qe do flasim ketu eshte pse bota ka qene me perpara me ARN dhe me pas preferoi ADN si molekule per trasmetimin e informacioneve gjenetike???

ARN dhe DNA jane shume te ngjashme si molekula.

Shikoni me kujdes figuren ne majte ku ka nje molekule RNA dhe nje molekule DNA. Me katror blu eshte theksuar pozicioni ne te cilin ketu dy molekula ndryshojne nga njera tjetra.

Eshte pikerisht ky ndryshim i vogel qe ka bere qe gjate miliona viteve ARN te zevendesohej nga nje molekule tjeter me “perfekte”, pikertisht nga ADN-ja.

Problemi me ARN qendron ne faktin ka nje grup OH ne 2′. Kjo ben qe ARN qe jete shume here (rreth 100 here) me reaktive se ADN.

Pra natyra me kalimin e viteve doli me nje molekule me stabile per tejcimin e informacionit gjenetik nga nje brez ne brezin tjeter.

Biologjia molekulare - perkufizimi dhe pak histori.

admin — Sat, 04 Oct 2008 16:55:47 +0000

Termi biologji molekulare shfaqet fillimisht ne vitin 1945. Ne keto viti perkufizohet si shkenca qe merret me strukturen kimike - fizike te makromolekulave biologjike.

PS: makromolekula quhen ato molekula qe kane nje mase molare shume te madhe si prsh protein, karbohidrate (sheqerna), lipide (lyra) , acide nukleike (DNA, RNA ose ADN dhe ARN).

Vite me vone biologjia molekulare perkufizohet si shkenca qe merret me studimin e makromolekulare informacionale (DNA dhe RNA ose ADN dhe ARN)

Aktualisht biologjia molekulare quhet shkenca e cila studion strukturen e gjeneve si dhe funksionet e tyre ne nivel molekular.